Rozpoczęły się prace przygotowawcze do jednej z najważniejszych inwestycji w tej części miasta. Palmiarnia Poznańska, ikona Łazarza i jeden z najbardziej rozpoznawalnych obiektów przyrodniczych w stolicy Wielkopolski, przejdzie kompleksową modernizację. Skala przedsięwzięcia jest ogromna – zarówno pod względem finansowym, jak i technicznym. Stawką jest nie tylko poprawa komfortu zwiedzania, ale przede wszystkim ochrona unikatowej kolekcji roślin, której znaczenie wykracza daleko poza granice regionu.

Obiekt od lat zmaga się z problemami technicznymi. Zużyte oszklenie, przestarzałe instalacje oraz brak nowoczesnych systemów sterowania klimatem sprawiają, że utrzymanie egzotycznych gatunków w odpowiednich warunkach staje się coraz trudniejsze. Modernizacja Palmiarni Poznańskiej ma temu zapobiec i zabezpieczyć kolekcję na kolejne dekady.

163 mln zł na zieloną transformację

Miasto Poznań pozyskało na realizację inwestycji blisko 163 mln zł w formie preferencyjnej pożyczki z Banku Gospodarstwa Krajowego. Finansowanie pochodzi ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO), który wspiera m.in. projekty związane z transformacją energetyczną i adaptacją miast do zmian klimatu.

To wyraźny sygnał, że modernizacja Palmiarni Poznańskiej wpisuje się w szerszą strategię rozwoju miasta. Nie chodzi wyłącznie o remont zabytkowego obiektu, lecz o dostosowanie go do współczesnych standardów efektywności energetycznej i zarządzania infrastrukturą.

Co się zmieni? Nowoczesne technologie i nowe przestrzenie

Zakres prac obejmuje wymianę oszklenia pawilonów wystawienniczych. Nowe przeszklenia mają zwiększyć dostęp do światła naturalnego, a jednocześnie ograniczyć straty energii. To rozwiązanie pozwoli obniżyć koszty utrzymania i poprawi stabilność warunków klimatycznych wewnątrz obiektu.

Planowana jest również przebudowa wejścia głównego oraz budowa od podstaw nowej kawiarni i budynku akwarium. W nowej przestrzeni pojawią się wielkogabarytowe zbiorniki, w których będzie można eksponować m.in. duże ryby rzeczne z Ameryki Południowej. Dla młodszych odwiedzających to szansa na kontakt z przyrodą w bardziej immersyjnej formie.

Jednym z najbardziej atrakcyjnych elementów projektu będą ścieżki na wysokości, prowadzące do tarasu widokowego. Dzięki nim kolekcję roślin będzie można oglądać z zupełnie innej perspektywy. To rozwiązanie, które z powodzeniem funkcjonuje w nowoczesnych ogrodach botanicznych w Europie.

Automatyka i kontrola klimatu

Modernizacja Palmiarni Poznańskiej obejmie także gruntowną przebudowę instalacji technicznych. Zmodernizowany zostanie system centralnego ogrzewania, kluczowy dla utrzymania egzotycznych gatunków. Pojawią się automatyczne systemy sterujące odpowiedzialne za wietrzenie, cieniowanie, oświetlenie i multimedia.

Do tej pory wiele procesów wymagało ręcznej kontroli. Nowe rozwiązania pozwolą reagować szybciej na zmiany temperatury czy wilgotności, co przełoży się bezpośrednio na bezpieczeństwo roślin.

Harmonogram: częściowe otwarcie w 2028 roku

W pierwszym etapie zasadniczych robót konieczne będzie całkowite zamknięcie obiektu dla zwiedzających. Specyfika konstrukcji – szczególnie prace przy szklanych dachach – wymaga realizacji w okresie wiosenno-letnim, gdy warunki atmosferyczne są najkorzystniejsze dla roślin.

Zakłada się, że pod koniec 2028 r. część przebudowanych pawilonów zostanie ponownie udostępniona mieszkańcom. Całość inwestycji ma zakończyć się w 2030 r.

Dziedzictwo, które trzeba chronić

Palmiarnia Poznańska działa od 1911 roku. Jej kolekcja liczy około 1100 gatunków roślin egzotycznych zgromadzonych w 10 pawilonach, odzwierciedlających różne strefy klimatyczne świata. Wśród nich znajdują się okazy zagrożone wyginięciem w naturalnych siedliskach.

Na szczególną uwagę zasługuje sagowiec australijski, którego wiek szacuje się na około 400 lat. W kolekcji znajduje się również oliwka europejska posadzona w latach międzywojennych oraz wiktoria królewska – imponująca roślina wodna o liściach osiągających średnicę nawet 2 metrów.

Obiekt, wraz z Parkiem Wilsona, wpisany jest do rejestru zabytków. Od 15 lat posiada także status ogrodu botanicznego, co umożliwia prowadzenie działalności naukowej i dydaktycznej. To nie tylko atrakcja turystyczna, lecz także zaplecze edukacyjne dla szkół i uczelni.

Zmiany w Parku Wilsona: więcej drzew niż przed inwestycją

Prace przygotowawcze objęły również teren wokół palmiarni. Konieczne jest przesadzenie 7 drzew i 8 grup krzewów oraz usunięcie 14 drzew i 8 grup krzewów, w tym egzemplarzy w złej kondycji fitosanitarnej. Decyzje poprzedziły szczegółowe analizy dendrologiczne.

W ramach nasadzeń kompensacyjnych w Parku Wilsona pojawi się 27 nowych drzew – niemal dwukrotnie więcej niż liczba usuniętych. Nowe krzewy zajmą powierzchnię równą tej, którą zajmowały dotychczasowe nasadzenia.

Dlaczego ta modernizacja jest ważna?

Dla osób w wieku 17–35 lat Palmiarnia Poznańska to często miejsce pierwszych randek, szkolnych wyjść czy spokojnych spacerów w zimowe popołudnia. Modernizacja oznacza czasowe zamknięcie, ale w dłuższej perspektywie przyniesie przestrzeń bardziej nowoczesną, funkcjonalną i przyjazną środowisku.

Inwestycja pokazuje, że można łączyć ochronę dziedzictwa z nowoczesnością. W dobie zmian klimatycznych i rosnących kosztów energii takie projekty stają się koniecznością, a nie luksusem. Modernizacja Palmiarni Poznańskiej to przykład, jak miasto może inwestować w zieloną infrastrukturę, nie tracąc historycznego charakteru miejsca.

Jeśli harmonogram zostanie dotrzymany, w 2028 roku mieszkańcy ponownie przekroczą próg częściowo odnowionych pawilonów. A w 2030 roku Palmiarnia Poznańska ma szansę stać się jednym z najnowocześniejszych ogrodów botanicznych w tej części Europy.

Źródło: foto info materiały Urzędu Miasta Poznania