Quentin Dupieux, znany z surrealistycznych i często groteskowych obrazów takich jak „Mordercza opona” czy „Deerskin”, w najnowszym filmie „Wypadek fortepianowy” przesuwa akcenty. Reżyser, który wielokrotnie odwoływał się w twórczości do Salvadora Dalí czy Luisa Buñuela, tym razem trzyma się bliżej codzienności, uprawiając jednak nadal czarny, szyderczy humor.

Fabuła i główna postać

Główna bohaterka filmu to Magalie, znana jako „Megazderzak” — internetowa celebrytka, która zarabia duże pieniądze na krótkich materiałach, w których poddaje się skrajnym i bolesnym praktykom: podpala się, uderza młotkiem w głowę, kłuje szpikulcem. Kluczowy element jej postaci to wrodzony brak odczuwania bólu, któremu towarzyszy brak empatii. Dla Magalie najważniejsze są liczby: kolejny milion followersów i kolejny milion dolarów stają się celem, do którego dąży dosłownie po trupach — co podkreśla tytułowy wypadek z fortepianem.

Komentarz do współczesnych mediów

Dupieux nie stara się wdawać w subtelne psychologiczne analizy. Zamiast tego serwuje ostry, krytyczny obraz internetowej kultury: ludzie przed kamerami i po drugiej stronie ekranu częstokroć pokazani są jako moralnie skażeni. Głosem rozsądku w filmie jest Simone, dziennikarka chcąca przeprowadzić wywiad z Magalie, lecz i ona ulega etycznym kompromisom. Reżyser w ten sposób kreśli ponury wniosek — w jego świecie, podobnie jak w obserwowanej rzeczywistości, niewinności i bezinteresowności jest coraz mniej.

To, co odróżnia „Wypadek fortepianowy” od wcześniejszych filmów Dupieux, to relatywne przyziemienie: forma pozostaje groteskowa i surrealistyczna w duchu, ale narracja jest bardziej realistyczna i bezpośrednia. W efekcie satyra staje się bardziej aktualnym komentarzem do kondycji współczesnych mediów i kultury celebryckiej.

Styl reżysera i miejsce filmu w dorobku

Quentin Dupieux zyskał rozpoznawalność nie tylko dzięki specyficznemu poczuciu humoru, lecz także dzięki stylistycznym odwołaniom do klasyków surrealizmu. Ma w dorobku film zatytułowany „Daaaaaalí!”, w którym rolę Salvadora Dalí zagrało aż pięciu aktorów, co pokazuje jego zainteresowanie eksperymentem i przetwarzaniem ikon kultury. Mimo że „Wypadek fortepianowy” jest jego najbardziej realistycznym filmem, autor nie rezygnuje z własnego, czarnego humoru i zgryźliwej ironii.

Warto też zaznaczyć, że Dupieux pozostaje wyjątkowo płodnym twórcą — poza „Wypadkiem fortepianowym” reżyser zdążył już nakręcić kolejne dwa filmy. Jego system pracy i tematyczne upodobania sprawiają, że każdy nowy tytuł ściąga uwagę widzów szukających filmów niekonwencjonalnych, ale i aktualnych w swoim przesłaniu.

Premiera „Wypadku fortepianowego” zaplanowana jest na 3.07. To pozycja, którą warto odnotować nie tylko jako film rozrywkowy, lecz także jako prowokacyjny komentarz do mechanizmów funkcjonowania internetu i kultury popularnej.

Źródło: poznan.pl/